วันเสาร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554
เราไม่กลัว
เธอเคยบอกว่าเธอรักเรา เธอเคยขอเลิกกับเรานับครั้งไม่ถ้วน เธอทำร้ายเราสารพัดรูปแบบ เราเคยกลัวมากๆว่าจะต้องเสียเธอไป เราเคยกลัวมากๆว่าเธอจะไปรักคนอื่น เราเคยกลัวมากๆที่จะต้องอยู่คนเดียว วันนั้น คืนก่อนรับผลสอบ เธอได้ทำให้เราสามารถตัดใจได้อย่างเด็ดขาด ไม่ต้องการคำปรึกษาจากใคร ไม่ต้องการคำอธิบายอะไร ในตอนนั้น ที่เรื่องราวมันชัดเจน เรารู้สึกได้เลยวาพอกันที แม่เราไม่ได้อยู่กับเราตั้งแต่สามขวบ เรายังโตมาได้ นับประสาอะไรกับผู้ชายคนเดียว อยากทำอะไรก็ทำเถอะ อย่าได้มีอะไรข้องเกี่ยวต่อกันอีกเลย แปลกนะ อยู่ดีๆก็เลิกรักได้ เหมือนปิดสวิทซ์ไฟ ตลกดีเหมือนกัน แต่ภูมิใจนะ รู้สึกว่าเข้าใจความรักมากขึ้น และ ความรัก เป็นอะไรที่จับต้องยาก ว่าด้วย มือของคนคนเดียว มันต้องเป็นคนสองคนถึงจะรวมพลังกันแล้วมีมากพอให้จับความรักมาโอบกอดได้ เราคนเดียวน่ะ ไม่ไหวหรอก หยุดวิ่งตามความรักลมๆแล้งๆซะเถอะ :) ความรัก สุดท้ายที่อยากจะบอก เราไม่กลัวเธออีกต่อไปแล้ว <3
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น